Irak, een mooi vakantieland (1)

24/07/2012 § Een reactie plaatsen


De eerste plannen voor de zomervakantie 2012 werden gemaakt in Amsterdam. “Zullen we naar Irak gaan”, zei een vriend tegen mij. “Euhm…nou…ik wil nog niet dood ofzo” was mijn antwoord.

“Ik was zo bang van iedereen dat ik met niemand wilde praten, al moest ik erachter zen te komen waar ik was. Als ik niet veilig vanuit Irak Syrië of Turkije in wist te komen was ik mijn leven niet zeker.” – Jared Cohen, Kinderen van de Jihad, pagina 262. (Cohen belandde per ongeluk in Mosul)

Dat, inclusief de beelden van de oorlog in Irak, was ongeveer het beeld dat ik van het land had. Kortom: niet bepaald Zuid-Frankrijk. Het afgelopen jaar heb ik me suf gelezen over het Midden-Oosten, met veel interessante mensen over de geschiedenis, de politieke situatie, de veiligheid en de toekomst van allerhande Arabische landen gesproken, en ook over het Perzische Iran staan een aantal boeken en films in mijn boeken/filmkast. Maar gek genoeg was Irak (los van de geschiedenis van de Irak/Iran oorlog en het nieuws over de inval van Irak) een soort blinde vlek gebleven.

“Nee ik bedoel niet Baghdad, ik bedoel Noord-Irak, het Koerdisch gebied. Wat Jared Cohen erover schrijft klinkt wel goed”, aldus die vriend…nadat ik mijn twijfel kenbaar maakte.

“De eerste dagen wachtte ik op iets beangstigends. Als ik dacht op een trainingsterrein voor opstandelingen te stuiten, bleek het een voetbalveld; waar ik haat tegen de Amerikanen verwachtte, vond ik figuren die me omarmen wilden. Dit was niet het Irak dat ik op het nieuws gezien had. Maar ja, hoe vaak krijgt Iraaks Koerdistan dan ook aandacht van de populaire media?” – Jared Cohen, Kinderen van de Jihad, pagina 237.

Na het lezen van die passage was ik om. Dit moest ik eens met eigen ogen zien en meemaken.

Een paar maanden later landden we midden in de nacht in de hoofdstad van Iraaks Koerdistan, Erbil.

En het grappige is dat alles wat je dan in Nederland of ieder ander westers land ‘normaal’ vindt, daar als iets heel bijzonders ziet. Te weten: grote luxe shopping malls waar Hoog Catharijne een puntje aan kan zuigen; hoogbouw en moderne panden die je in Nederland niet zo snel tegenkomt; een ijshal en modern buitenzwembad (waar in het weekend bijna geen mens meer bij kan zo druk is het); midgetgolf banen; Hollandse Gouda kaas; een Duitse biergarten incl. bed & breakfast.

Bij die Duitse biergarten bleven we de eerste twee nachten slapen. In die dagen ontdekten we Erbil, de hoofdstad van Iraaks Koerdistan. Een stad met een historisch stadshart, waar de oude citadel ligt en ook een grote traditionele bazaar ligt. Volgens historici is het zelfs de oudste stad ter wereld. ‘S avonds is het centrum de hang-out voor de mensen die opzoek zijn naar wat verkoeling, er is namelijk ook een plein met fonteinen.

Daarnaast is Erbil ook een stad waar enorm veel wordt gebouwd. Waarschijnlijk iets teveel, want er wordt door diverse mensen (waaronder de investeerders zelf!) al gesproken over een vastgoedbubbel in Koerdistan. De huizenprijzen stijgen binnen no-time enorm. Daarover schreef onder meer journaliste Judit Neurink de volgende blog: “When will the bubble burst”.

Het ene moment bevind je je in een hypermoderne shopping mall, het andere moment (eigenlijk aan de overkant van de straat), zie je huizen waarvan je je nauwelijks van kunt voorstellen dat er mensen in wonen. Vergelijkbaar met de wijk Bulaq in downtown Cairo waar ik vorig jaar door werd rondgeleid.

Ondanks dat het Koerdisch gebied een autonome regio is binnen Irak, en het land met sprongen vooruit gaat, is het nog verre van ‘af’. Er wordt gesproken over corruptie, over hoge jeugdwerkloosheid en over een gebrek aan ontwikkelde onafhankelijke media. Over dat laatste: we zijn op bezoek geweest bij het Independent Media Centre Kurdistan in de zuidelijke stad Sulimaniyah, waar eerder genoemde Judit Neurink de directeur is. Een interessant en noodzakelijk centrum waar we trainers ontmoetten en spraken over de situatie in het land.

Sulimaniyah ligt in het zuid-oosten van het Koerdisch gebied, tegen de bergen aan. Een prachtige locatie voor de een-na-grootste stad van de regio. Je rijdt er in een goede twee en half uur heen met een taxi vanuit Erbil. En er zitten goede en betaalbare hotels. De taxichauffeur die ons naar Sulimaniyah bracht sprak goed Engels (een zeldzaamheid) en wist veel over de situatie in het land te vertellen, waarover wellicht in een andere blog meer. De route via de bergen is adembenemend. Je hebt er prachtige vergezichten, waarbij je met de auto wel wegen met een stijgingspercentage van meer dan 20 procent (ja, we hebben de bordjes met percentages zien staan) moet bedwingen.

Het centrum van Sulimaniyah ligt eigenlijk aan 1 lange straat: Salem-street, die later overgaat in Malawi-street. Hier bevinden zich cocktailbars, goede restaurants en verderop ook een enorme bazaar. En waar je verwacht door iedereen naar binnen te worden gelokt om iets te kopen, blijkt ook dat vooroordeel totaal niet op te gaan: bijna niemand spreekt je aan. Als mensen je al aanspreken is het uit nieuwsgierigheid. En dan gaat iedereen er voor het gemak vanuit dat je zaken komt doen in het gebied (aangezien er zoveel buitenlandse investeerders in het land zitten). Als je dan vertelt op vakantie te zijn, is een eerste reactie verbazing (bijna een zelfde verbazing als die ik in Nederland vaak zag toen ik vertelde naar Koerdisch Irak te gaan), maar daarna slaat het om in enthousiasme: welcome in Kurdistan. Aangezien geen Koerd spreekt over Koerdisch gebied, bijna iedereen noemt het Koerdistan. Ik noem het vooral: een land in opbouwfase, verre van af, maar qua ontwikkeling al zoveel verder dan veel andere landen/gebieden in de Arabische regio. Waarover de volgende keer meer……

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Irak, een mooi vakantieland (1) voor De wereld van Bas.

Meta

%d bloggers liken dit: